Вениз в таблетках — инструкция по применению

Инструкция по применению вениза в таблетках, описание действия препарата, показания к применению таблеток вениза, взаимодействие с другими лекарствами, применение вениза (таблетки) при беременности. Инструкции:
Торговое название: Вениз XR
Международное название: Венлафаксин
Лекарственная форма:
Таблетки покрытые оболочкой с пролонгированным высвобождением 37.5 мг, 75 мг и 150 мг
Показания к применению:
Атс классификация:
N Средства, действующие на нервную систему
N06 Психоаналептики
N06A Антидепрессанты
N06A X Прочие антидепрессанты
Фарм. группа:
Антидепрессанты другие. Венлафаксин. Код АТХ N06AX16
Условия хранения:
Хранить в сухом, защищенном от света месте, при температуре не выше 30оС. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
2 года. Не использовать после истечения срока годности!
Условия продажи: По рецепту
Описание:
Круглые, двояковыпуклые таблетки с двухслойной оболочкой белого и розового цвета. На одной стороне имеется надпись черными чернилами «760» (дозировка 37.5 мг).

Круглые, двояковыпуклые таблетки с двухслойной оболочкой белого и розового цвета. На одной стороне имеется надпись черными чернилами «759» (дозировка 75 мг).

Овальные, двояковыпуклые таблетки с двухслойной оболочкой белого и розового цвета. На одной стороне имеется надпись черными чернилами «758» (дозировка 150 мг).

Состав вениза в таблетках

Одна таблетка содержит
Бір таблетканың құрамында

Активное вещество вениза

венлафаксина гидрохлорида- 42.480 мг (эквивалентно венлафаксину -37.5мг), венлафаксина гидрохлорида- 84.855 мг (эквивалентно венлафаксину -75 мг), венлафаксина гидрохлорида- 169.710 мг (эквивалентно венлафаксину -150 мг)
венлафаксин гидрохлориді- 42.480 мг (венлафаксинге баламалы -37.5мг), венлафаксин гидрохлориді- 84.855 мг (венлафаксинге баламалы -75 мг), венлафаксин гидрохлориді- 169.710 мг (венлафаксинге баламалы -150 мг)

Вспомогательные вещества в венизе

ипромеллоза (Метоцел К4 М CR Премиум, 2208), повидон (К-30), лактозы моногидрат (Фарматоза 200 М), эудрагит L 100-55 (cополимер метакриловой кислоты/cополимер этилакрилата), тальк, магния стеарат, целлюлоза микрокристаллическая (Prosolv SMCC 90), кросповидон (Полипласдон XL ), кремний коллоидный безводный, натрия лаурилсульфат, FD&C красный №40 алюминиевый лак (Е129), водное покрытие ECD-30 (этилцеллюлоза водной дисперсии), маннитол, дибутилсубакат, триэтилцитрат (Сrillet-I), полисорбат 20

состав оболочки:
Опадри II 85FI9250 прозрачный: в т.ч. спирт поливиниловый гид-рогенизированный (Е 1203), тальк (Е 553 b), макрогол/ПЭГ (Е 1521), полисорбат 80 (Е 433)

Чернила:
шеллак глазурированный 47.5 % (22 % эфир в промышленном метилированном спирте 74 ОР), железа (III) оксид черный (Е172), спирт н-бутиловый, вода очищенная, пропиленгликоль (Е 1520), промышленный метилированный спирт 74 ОР, спирт изопропиловый.
гипромеллоза (Метоцел К4 М CR Премиум, 2208), повидон (К-30), лактоза моногидраты (Фарматоза 200 М), эудрагит L 100-55 (метакрил қышқылы cополимері / этилакрилат cополимері), тальк, магний стеараты, микрокристалды целлюлоза (Prosolv SMCC 90), кросповидон (Полипласдон XL), коллоидты сусыз кремний, натрий лаурилсульфаты, FD&C қызыл №40 алюминий лагы (Е129), сулы жабын ECD-30 (этилцеллюлоза сулы дисперсиясы), маннитол, дибутилсубакат, триэтилцитрат (Сrillet-I), полисорбат 20

қабығының құрамы:
Опадри II 85FI9250 мөлдір: соның ішінде гидрогенизирленген поливинил спирті (Е 1203), тальк (Е 553 b), макрогол/ПЭГ (Е 1521), полисорбат 80 (Е 433)

Сия:
глазурленген шеллак 47.5 % (өндірістік метилденген 74 ОР спирттегі 22 % эфир), темірдің (III) қара тотығы (Е172), н-бутил спирті, тазартылған су, пропиленгликоль (Е 1520), өндірістік метилденген 74 ОР спирті, изопропил спирті

Показания к применению таблеток вениза

  • лечение депрессивных эпизодов тяжелой степени
  • профилактика рецидивов депрессивных эпизодов тяжелой степени
  • лечение социального тревожного расстройства
  • ауыр дәрежелі депрессия көріністерін емдеуде
  • ауыр дәрежелі депрессия көріністерінің рецидивтерінің алдын алуда
  • әлеуметтік үрейлі бұзылыстарды емдеуде

Противопоказания вениза в таблетках

  • гиперчувствительность к любым компонентам препарата
  • одновременный прием любого антидепрессанта из группы ингибиторов моноаминооксидазы (иМАО), а также период в течение 14 дней после введения необратимых иМАО из-за риска серотонинового синдрома (возбуждение, дрожь, гипертермия)
  • тяжелые нарушения функции почек (клиренс креатинина менее 10 мл/мин) и печени (протромбиновое время более 18 сек)
  • детский и подростковый возраст до 18 лет
  • беременность и период лактации
  • наследственная непереносимость лактозы/галактозы
  • препараттың кез-келген компонентіне аса жоғары сезімталдық
  • моноаминооксидаза тежегіштері (МАОт) тобына жататын кез-келген антидепрессантты бір мезгілде қабылдау, сондай-ақ, серотониндік синдром қаупіне (қозу, діріл, гипертермия) байланысты, қайтымсыз МАОт енгізгеннен кейін 14 күн ішіндегі кезең
  • жүрек-қантамыр жүйесінің аурулары: жүрек жеткіліксіздігі, коронарлық артериялардың аурулары, ЭКГ өзгерістері (QT аралығының ұзаруы), гипертензия және электролиттік теңгерім бұзылулары
  • бүйрек (креатинин клиренсі 10 мл/мин аз) және бауыр функциясының (протромбиндік уақыт 18 секундтан артық) ауыр бұзылулары
  • тұқым қуалайтын лактоза/галактоза көтерімсіздігі
  • 18 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдерге
  • жүктілік және лактация кезеңі

Побочные действия таблеток вениза

Наиболее часто отмечаемыми (>1/10) в ходе клинических испытаний нежелательными реакциями были тошнота, сухость во рту, головная боль и повышенное потоотделение (в том числе по ночам).

Частота определяется следующим образом: очень часто (≥1/10), часто (≥1/100 - <1/10), иногда (≥1/1,000 - <1/100), редко (≥1/10,000 - <1/1,000), неизвестно (нельзя оценить на основании существующих данных).

Часто
  • аномальные сновидения, головокружение, головная боль, бессонница, нервная возбудимость, парестезии, дрожь, спутанность сознания, деперсонализация, зевота, слабость, утомляемость, потливость, снижение либидо, головокружение, повышенный тонус мышц (гипертония), седативный эффект, тремор
  • нарушения аккомодации, мидриаз, нарушение зрения
  • тошнота, сухость во рту, снижение аппетита, рвота, запор, снижение веса тела
  • повышение уровня холестерина сыворотки крови
  • артериальная гипертензия, тахикардия, расширение кровеносных сосудов (приливы)
  • нарушения эякуляции или оргазма, аноргазмия, эректильные дисфункции, дизурические расстройства, гиперменорея
  • астения, усталость, повышенная потливость (особенно по ночам)
Нечасто
  • апатия, галлюцинации, спазмы мышц, серотониновый синдром
  • бруксизм (скрежетание зубами)
  • ортостатическая гипотония, обморок, тахикардия
  • нарушение вкусовых ощущений
  • кровоизлияния в кожу (экхимозы), кожная сыпь
  • снижение либидо, меноррагия, задержка мочи
  • реакции светочувствительности
Редко
  • психомоторная дисфункция, судороги, маниакальные реакции
  • эпилептические припадки, а также симптомы, напоминающие злокачественный нейролептический синдром (ЗНС)
  • многоформная эритема, синдром Стивенса-Джонсона, токсический эпидермальный некролиз, зуд, крапивница
  • изменение лабораторных показателей печени, гипонатриемия, синдром недостаточной секреции антидиуретического гормона, удлинение времени кровотечения
  • тромбоцитопения, агранулоцитоз, апластическая анемия, нейтропения и панцитопения
  • недержание мочи
Частота неизвестна
  • апатия, галлюцинации, миоклония, возбуждение, нарушение координации и равновесия
  • серотониновый синдром, делирий,, экстрапирамидальные реакции (включая дистонию и дискинезию), поздняя дискинезия, суицидальные действия и проявления
  • гипотензия, удлиненный интервал QT, фибрилляция желудочков, тахикардия желудочков
  • рабдомиолиз
  • анафилаксия
  • панкреатит
  • может быть синдром отмены: головокружение, сенсорные нарушения (в том числе парестезии), нарушение сна (бессонница и необычные сновидения), возбуждение или тревога, тошнота и/или рвота, тремор, потливость, головная боль, диарея, учащенное и усиленное сердцебиение и эмоциональная неустойчивость. Также: гипомания, беспокойство, спутанность сознания, утомляемость, сонливость, судороги, системное головокружение, звон или шум в ушах, сухость во рту, анорексия. Обычно эти симптомы имеют небольшую или среднюю степень выраженности и проходят самостоятельно; у некоторых пациентов они могут быть тяжелыми и/или продолжительными.
Клиникалық сынақтар барысында анағұрлым жиі білінетін (>1/10) жағымсыз реакциялар жүрек айнуы, ауыздың құрғауы, бас ауыруы және қатты терлеу болған (соның ішінде түнде).

Жиілігі төмендегіше анықталады: өте жиі (≥1/10), жиі (≥1/100 - <1/10), кейде (≥1/1,000 - <1/100), сирек (≥1/10,000 - <1/1,000), белгісіз (қолда бар мәліметтердің негізінде бағалауға болмайды).

Жиі
  • аномальді түс көрулер, бас айналуы, бас ауыруы, ұйқысыздық, жүйке қозуы, парестезиялар, діріл, сананың шатасуы, деперсонализация, есінеу, әлсіздік, қажығыштық, тершеңдік, либидо төмендеуі, бас айналуы, бұлышқеттер тонусының жоғарылауы (гипертония), тыныштандыратын әсер, тремор
  • аккомодация бұзылулары, мидриаз, көрудің бұзылуы
  • жүрек айнуы, ауыздың құрғауы, тәбеттің төмендеуі, жүрек айнуы, іштің қатуы, дене салмағының төмендеуі
  • қан салысуындағы холестерин деңгейінің жоғарылауы
  • артериялық гипертензия, тахикардия, қантамырлардың кеңеюі (қан кернеу)
  • эякуляция немесе оргазм бұзылулары, аноргазмия, эректильді дисфункция, дизуриялық бұзылыстар, гиперменорея
  • астения, шаршау, қатты терлеу (әсіресе түнде)
Жиі емес
  • апатия, елестеулер, бұлшықеттердің түйілуі, серотониндік синдром
  • бруксизм (тісті қайрау)
  • ортостатикалық гипотония, естен тану, тахикардия
  • дәм сезудің бұзылуы
  • терінің қанталауы (экхимоздар), тері бөртпесі
  • либидо төмендеуі, меноррагия, несептің іркілуі
  • жарыққа сезімталдық реакциялары
Сирек
  • психомоторлық дисфункция, құрысулар, маниакальді реакциялар
  • эпилепсия ұстамалары, сондай-ақ қатерлі нейролептикалық синдромды (ҚНС) еске салатын симптомдар
  • көп формалы эритема, Стивенса-Джонсон синдромы, уытты эпидермальді некролиз, қышыну, есекжем
  • бауырдың зертханалық көрсеткіштерінің өзгеруі, гипонатриемия, антидиуретикалық гормон секрециясының жеткіліксіздігі синдромы, қан кету уақытының ұзаруы
  • тромбоцитопения, агранулоцитоз, апластикалық анемия, нейтропения және панцитопения
  • несепті ұстай алмау
Жиілігі белгісіз
  • апатия, елестеулер, миоклония, қозу, қимыл-қозғалыс үйлесімі мен тепе-теңдіктің бұзылуы
  • серотониндік синдром, делирий, экстрапирамидалық реакциялар (дистония мен дискинезияны қоса), кешеуілдеген дискинезия, суицидтік әрекеттер және көріністер
  • гипотензия, QT аралығының ұзаруы, қарыншалардың фибрилляциясы, қарыншалардың тахикардиясы
  • рабдомиолиз
  • анафилаксия
  • панкреатит
  • тоқтату синдромы: бас айналуы, сенсорлық бұзылулар (соның ішінде парестезиялар), ұйқының бұзылуы (ұйқысыздық және әдеттен тыс түс көрулер), қозу немесе үрей, жүрек айнуы және/немесе құсу, тремор, тершеңдік, бас ауыруы, диарея, жүрек қағысының жиілеуі және күшеюі және көңіл-күйдің құбылмалылығы болуы мүмкін. Сондай-ақ: гипомания, мазасыздық, сананың шатасуы, қажығыштық, ұйқышылдық, құрысулар, жүйелі түрде бас айналуы, құлақтағы шуыл және шыңыл, ауыздың құрғауы, анорексия. Әдетте бұл симптомдардың айқындық дәрежесі аз немесе орташа болады және өздігінен басылады; кейбір емделушілерде олар ауыр және/немесе ұзақ болуы мүмкін.

Особые указания к применению

У пациентов с депрессивными состояниями перед началом любой лекарственной терапии следует учитывать вероятность суицидальных попыток (суицидальные мысли и ухудшение состояния пациента). Поэтому для снижения риска передозировки начальная доза препарата должна быть по возможности низкой, а пациент должен находиться под тщательным медицинским наблюдением. Согласно данным клинических наблюдений, риск суицида возрастает на ранних стадиях выздоровления. Мета-анализ клинических исследований (с контролем плацебо) эффективности антидепрессантов у взрослых с психиатрическими нарушениями показал повышенный риск суицидального поведения при приеме антидепрессантов в сравнении с плацебо у пациентов в возрасте менее 25 лет. Лекарственная терапия должна сопровождаться тщательным наблюдением за пациентами (в частности, входящими в группу высокого риска), особенно на ранних этапах лечения и после изменения дозировок. Пациенты (а также лица, осуществляющие уход за ними) должны быть проинформированы о необходимости контроля за возможным ухудшением состояния, суицидальным поведением или мыслями и необычными изменениями в поведении, а в случае появления подобных симптомов – немедленно обратиться к врачу.

Применение в педиатрии
Препарат Вениз XR не должен использоваться для лечения детей и подростков в возрасте до 18 лет. Во время клинических исследований применения антидепрессантов детьми и подростками суицидальные действия и проявления (попытки самоубийств и суицидальные мысли) и враждебность (главным образом, агрессия, оппозиционное поведение и гнев) более часто наблюдались у детей, принимавших антидепрессанты. Данные о безопасности и эффективности препарата у данной категории пациентов являются недостаточными.

Серотониновый синдром

Как и в случае с другими серотонинергическими препаратами, возможно развитие серотонинового синдрома, с возможной угрозой для жизни, особенно, при одновременном применении с другими лекарствами, включая ингибиторы МАО, которые влияют на системы серотонинергических нейромедиаторов. К симптомам серотонинового синдрома относятся изменения психического состояния (возбуждение, галлюцинации, кома), расстройство вегетативной нервной системы (тахикардия, гипертермия, лабильное кровяное давление), отклонения нервно-мышечной деятельности (усиленные рефлексы, нарушение координации) и/или симптомы со стороны желудочно-кишечного тракта (тошнота, рвота, диарея).

Во время приема препарата может наблюдаться мидриаз, в связи, с чем рекомендуется контроль внутриглазного давления у пациентов, склонных к его повышению или страдающих закрытоугольной глаукомой.

Обычно эти симптомы имеют небольшую или среднюю степень выраженности и проходят самостоятельно; у некоторых пациентов они могут быть тяжелыми и/или продолжительными.

Влияние препарата на сердечно-сосудистую систему

В связи с приемом венлафаксина часто отмечаются случаи повышения артериального давления. В ряде сообщений о пострегистрационном применении лекарства говорится о случаях крайне высокого давления крови, потребовавших срочное медицинское вмешательство. Пациенты должны пройти полное обследование на предмет наличия гипертензии перед началом лечения или после увеличения дозы. Возможно увеличение частоты сердечных сокращений, в частности, при использовании высоких доз. Исследования эффекта венлафаксина на людей, недавно перенесших инфаркт миокарда или имеющих нестабильные болезни сердца, не проводились. В связи с этим, к лечению таких пациентов следует подходить с особой осторожностью. По данным пострегистрационных наблюдений, прием венлафаксина иногда сопровождался сердечной аритмией, особенно, при приеме высоких доз препарата. Перед тем, как назначать венлафаксин пациентам с высоким риском тяжелой сердечной аритмии, необходимо оценить соотношение возможных рисков и пользы такого лечения.

У пациентов с аффективными расстройствами при лечении антидепрессантами, в том числе Вениз XR, могут возникать гипоманиакальные или маниакальные состояния, следует с осторожностью назначать пациентам с агрессивным поведением и с манией в анамнезе. Такие пациенты нуждаются в медицинском наблюдении. Вениз XR, должен назначаться с осторожностью пациентам с эпилептическими припадками в анамнезе. Лечение Вениз XR, должно быть прервано при возникновении эпилептических припадков.

Применение венлафаксина иногда вызывает развитие акатизии, характеризующаяся субъективно неприятной и тревожной неусидчивостью и необходимостью движений, зачастую сопровождаемую невозможностью неподвижно сидеть или стоять. Особенно велик риск в первые несколько недель лечения. Увеличение доз у пациентов с подобными симптомами может иметь негативный эффект.

Следует проявлять осторожность при назначении Вениз XR, больным, предрасположенным к кровоизлияниям в кожу и слизистые оболочки, необходимо с осторожностью подходить к использованию Вениз XR пациентами, предрасположенными к кровотечениям, включая тех, кто принимает антикоагулянты и ингибиторы агрегации тромбоцитов, препарат может увеличивать риск кровотечений.

Рекомендуется прекращать прием Вениз XR, не менее чем за 7 дней до начала терапии ингибиторами моноаминоксидазы.

Во время приема Вениз XR, особенно в условиях дегидратации или снижения объема крови (в том числе у пожилых пациентов и больных, принимающих диуретики), может наблюдаться гипонатриемия и/или синдром недостаточной секреции антидиуретического гормона. Препарат может вызывать клинически значимый рост сывороточного холестерина, при длительном применении Вениз XR следует регулярно контролировать уровень холестерина в сыворотке крови.

Таблетки Вениз XR являются препаратом пролонгированного действия, они должны назначаться пациентам, которые в состоянии проглотить их целиком.

Таблетки Вениз XR с пролонгированным действием содержат лактозу, не должны принимать люди с наследственной непереносимостью галактозы, дефицитом лактазы Лаппа и нарушением всасывания глюкозы-галактозы.

Прекращение лечения

После прекращения лечения часто отмечаются симптомы отмены, особенно, если терапия был прервана внезапно, во время клинических исследований, нежелательные явления, имевшие место после прерывания лечения (постепенного снижения дозы), наблюдались у приблизительно 31% пациентов, получавших венлафаксин и у 17% пациентов группы плацебо.

Риск развития синдрома отмены зависит от нескольких факторов, включая продолжительность лечения, размер дозы, скорость снижения дозы. Наиболее часто возникающие нежелательные реакции включают головокружение, нарушения органов чувств (в том числе, парестезия), нарушения сна (бессонница, яркие сны), возбужденное состояние или тревога, тошнота и/или рвота, тремор и головная боль. Как правило, эти симптомы носят слабый или умеренный характер; однако, у отдельных пациентов могут наблюдаться тяжелые случаи. Симптомы обычно наступают в течение первых нескольких дней после прекращения лечения; сообщалось о редких случаях подобных симптомов у пациентов, ненамеренно пропустивших прием одной дозы. Обычно эти симптомы излечиваются самостоятельно в течение 2 недель, хотя у некоторых людей они могут проходить в течение более длительного периода (2-3 месяца и более). В связи с этим, прекращать лечение рекомендуется путем постепенного снижения доз в течение нескольких недель или месяцев.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортными средствами и управлять потенциально опасными механизмами
Следует учитывать, лечение психотропными препаратами может снизить способность вынесения суждений, мышления или выполнения двигательных функций. Об этом следует предупредить пациента перед началом лечения.
Депрессия жағдайлары бар емделушілерде кез-келген дәрімен емдеуді бастар алдында суицидтік әрекеттер (суицидтік ойлар және емделуші жағдайының нашарлауы) ықтималдығын ескеру керек. Сондықтан артық дозалану қаупін төмендету үшін, препараттың бастапқы дозасы мүмкіндігінше төмен болуы тиіс, ал емделуші мұқият медициналық қадғалауда болуы тиіс. Клиникалық қадағалаулардың мәліметтеріне сәйкес, суицид қаупі сауығудың алғашқы кезеңдерінде арта түседі. Психиатриялық бұзылулары бар ересектердегі антидепрессанттардың тиімділігіне жүргізілген клиникалық зерттеулердің мета-талдауы (плацебо бақылауымен) антидепрессанттарды қабылдағанда суицидтік мінез-құлық қаупінің жасы 25-ке толмаған емделушілердегі плацебомен салыстырғанда жоғары екенін көрсетті. Дәрімен емдеу емделушілерді (атап айтқанда, жоғары қауіп тобына кіретін), әсіресе емдеудің алғашқы сатыларында және дозаларын өзгерткеннен кейін, мұқият қадағалаумен қатар жүруі тиіс. Емделушілерге (сондай-ақ оларға күтім жасайтын адамдарға) жағдайдың нашарлау мүмкіндігін, суицидтік мінез-құлық немесе ойлар және мінез-құлықтағы әдеттен тыс өзгерістерді бақылап отыру, ал ондай симптомдар пайда болған жағдайда – дерек дәрігерге хабарласу қажеттілігі хабарлануы тиіс.

Серотониндік синдром

Басқа серотонинергиялық препараттармен жағдайдағы сияқты, әсіресе, серотонинергиялық нейромедиаторлар жүйесіне әсер ететін МАО тежегіштерін қоса, басқа дәрілермен бір мезгілде қолданғанда, өмірге қауіп төндіру мүмкіндігімен серотониндік синдром дамуы мүмкін. Серотониндік синдром симптомдарына психикалық жағдайдың өзгерістері (қозу, елестеулер, кома), вегетатитік жүйке жүйесінің бұзылысы (тахикардия, гипертермия, ауытқымалы қан қысымы), жүйке-бұлшықет қызметінің ауытқулары (рефлекстердің күшеюі, қимыл-қозғалыс үйлесімінің бұзылуы) және/немесе асқазан-ішек жолы тарапынан болатын симптомдар (жүрек айнуы, құсу, диарея) жатады.

Препаратты қабылдау кезінде мидриаз байқалуы мүмкін, соған байланысты, жабық бұрышты глаукомаға бейім немесе зардап шегетін емделушілерде көзішілік қысымды бақылау ұсынылады.

Әдетте бұл симптомдардың айқындық дәрежесі аз немесе орташа болады және өздігінен басылады; кейбір емделушілерде олар ауыр және/несмесе ұзақ болуы мүмкін.

Препараттың жүрек-қантамыр жүйесіне әсері

Венлафаксинді қабылдаумен байланысты, артериялық қысым жоғарылаған жағдайлар жиі білінген. Дәрінің тіркеуден кейін қолданылуы туралы хабарламалардың бірқатарында шұғыл медициналық араласуды қажет еткен аса жоғары қан қысымы жағдайлары туралы айтылады. Емделушілер емдеуді бастар адында немесе дозасын арттырғаннан кейін гипертензияның бар-жоқтығына толық тексеруден өтуі тиіс. Жүректің жиырылу жиілігі, атап айтқанда, жоғары дозаларын пайдаланғанда артуы мүмкін. Жуырда миокард инфарктісін бастан өткерген немесе жүректің тұрақсыз аурулары бар адамдарда венлафаксиннің әсеріне зерттеулер жүргізілген жоқ. Осыған байланысты, мұндай емделушілерді емдеуді аса сақтықпен жүргізу қажет. Тіркеуден кейінгі қадағалаулар мәліметтері бойынша, венлафаксиді қабылдау кейде, әсіресе, препараттың жоғары дозаларын қабылдағанда, жүрек аритмиясымен қатар жүруі мүмкін. Венлафаксинді ауыр жүрек аритмиясының қаупі жоғары емделішілерге тағайындамас бұрын, мұндай емдеудің болуы мүмкін қаупі мен пайдасына баға беру қажет.

Аффективтік бұзылыстары бар емделушілерде антидепрессанттармен, соның ішінде Вениз XR-мен емдеу кезінде, гипоманиакальді немесе маниакальді жағдайлар туындауы мүмкін, сыртартқысында озбыр мінез-құлығы және маниясы бар емделушілерге сақтықпен тағайындалуы тиіс. Ондай емделушілер медициналық қадағалауды қажет етеді. Вениз XR, эпилепсия ұстамалы бар емделушілерге сақтықпен тағайындалуы тиіс. Вениз XR-мен емдеу эпилепсия ұстамалары туындағанда тоқтатылуы тиіс.

Венлафаксинді қолдану кейде, субъективті тұрғыдан жағымсыз және үрейлі орнықсыздықпен және қимыл-қозғалыс қажеттілігімен сипатталатын, көбінісе қозғалыссыз отырудың немесе тұрудың мүмкін болмауымен қатар жүретін акатизия дамуын тудырады. Әсіресе қауіп емдеудің алғашқы бірнеше аптасында зор болады. Мұндай симптомдары бар емделушілерде дозаларын арттырудың жағымсыз әсері болуы мүмкін.

Антикоагулянттарды және тромбоциттер агрегациясының тежегіштерін қоса, Вениз XR тері мен шырышты қабықтардың қанталауына бейім науқастарға тағайындағанда сақ болу керек, қан кетулерге бейім емделушілер Вениз XR сақтықпен пайдалануы қажет, препарат қан кетулер қаупін арттыруы мүмкін.

Вениз XR-ді қабылдауды моноаминоксидаза тежегіштерімен емдеуді бастағанға дейін 7 күн бұрын тоқтату ұсынылады.

Вениз XR қабылдау кезінде, әсіресе дегидратация немесе қан көлемі төмендеген жағдайларда (соның ішінде егде жастағы емделушілер мен диуретиктерді қабылдап жүрген науқастарда), гипонатриемия және/немесе антидиуретикалық гормон секрециясының жеткіліксіздігі синдромы байқалуы мүмкін. Препарат сарысу холестеринінің клиникалық маңызды жоғарылауын туғызуы мүмкін, Вениз XR ұзақ уақыт қолданғанда қан сарысуындағы холестерин деңгейін ұдайы бақылап отыру керек.

Вениз XR таблеткалары ұзақ әсер ететін препарат болып табылады, оларды дәрігер таблеткаларды тұтастай жұта алатын емделушілерге тағайындауы тиіс.

Ұзақ әсер ететін Вениз XR таблеткаларының құрамында лактоза бар, тұқым қуалайтын галактозаны көтере алмаушылығы, Лапп лактазасы тапшылығы және глюкоза-галактоза сіңуінің бұзылуы бар адамдар қабылдамауы тиіс.

Емдеуді тоқтату

Емдеуді тоқтатқаннан кейін тоқтату симптомдары жиі, әсіресе, егер емдеу күрт тоқтатылса, клиникалық зерттеулер, емдеуді тоқтатқаннан кейін орын алған (дозасы біртіндеп төмендетілген) жағымсыз құбылыстар кезінде білінеді.

Тоқтату синдромының даму қаупі емдеудің ұзақтығын, дозасының көлемін, дозасын төмендету жылдамдығын қоса, бірнеше факторға байланысты. Анағұрлым жиі туындайтын жағымсыз реакцияларға бас айналуы, сезім мүшелерінің бұзылулары (соның ішінде, парестезия), ұйқының бұзылуы (ұйқысыздық, анық түстер көру), қозу жағдайы немесе үрей, жүрек айнуы және/немесе құсу, тремор және бас ауыруы кіреді. Әдетте, бұл симптомдары әлсіз немесе орташа сипатта болады; алайда жекелеген емделушілерде ауыр жағдайлар байқалуы мүмкін. Симптомдар емдеуді тоқтатқаннан кейінгі алғашқы бірнеше күн ішінде басталады; бір дозасын қабылдауды байқамай өткізіп алғандарда мұндай симптомдардың сирек жағдайлары туралы хабарланған. Әдетте бұл симптомдар 2 апта ішінде өздігінен емделеді, алайда кейбір адамдарда олар ұзақ уақыт бойы жүруі мүмкін (2-3 ай немесе одан да көп). Осыған байланысты, емдеуді бірнеше апта немесе айдың ішінде дозаларын біртіндеп төмендету арқылы тоқтату ұсынылады.

Дәрілік заттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері
Психотроптық препараттармен емдеудің талқыға салу, ойлау немесе қосымша қимыл-қозғалыс функцияларын көтерімділік қабілетін төмендетуі мүмкін екендігін ескеру керек. Бұл туралы емдеудің алдында емделушіге ескерту керек.

Дозировка и способ применения

Таблетки принимают во время еды в одно и тоже время, необходимо таблетки проглатывать целиком с водой, не делить, не раздавливать, не жевать и не растворять. Увеличение дозы можно осуществлять с интервалами в 2 недели или более, в некоторых случаях (более тяжелое депрессивное состояние) увеличение дозы возможно с более частыми интервалами, но не менее 4 дней. Учитывая риск побочных эффектов, зависящих от дозы, увеличение дозировок проводится только после клинической оценки. После достижения необходимого терапевтического эффекта суточная доза может быть постепенно снижена до минимально эффективного уровня. Пациенты, принимающие таблетки венлафаксина немедленного высвобождения, могут перейти на таблетки с пролонгированным действием; при этом суточная доза должна быть по возможности сохранена. Например, с режима приема двух таблеток с немедленным высвобождением по 37.5 мг в сутки можно перейти на прием таблеток венлафаксина с пролонгированным действием 75 мг один раз в день. Возможно, потребуется индивидуальная модификация доз.

Депрессивные эпизоды тяжелой степени

Рекомендуемая суточная доза – 75 мг один раз в день. При необходимости суточную дозу возможно увеличить до максимальной 375 мг. Для профилактики рецидивов депрессии обычно используются те же дозы, которые оказались эффективными при текущем эпизоде депрессии. Лечение пациентов занимает длительное время, обычно несколько месяцев или более.

Проводимая терапия должна регулярно подвергаться анализу в каждом конкретном случае. Для профилактики депрессивных эпизодов тяжелой степени может потребоваться более длительное лечение. Рекомендуемая доза для профилактики расстройств аналогична дозе, применяемой в случае активного депрессивного расстройства.

Прием антидепрессантов следует продолжать на протяжении минимум шести месяцев после наступления ремиссии.

Социальное тревожное расстройство

Рекомендуемая начальная доза венлафаксина пролонгированного действия составляет 75 мг один раз в сутки. Не имеется данных, свидетельствующих о том, что более высокие дозы приносят дополнительную пользу.

Однако, для отдельных пациентов, не получающих эффекта от дозы 75 мг/сутки, можно рассмотреть возможность увеличения дозы (максимум до 225 мг/сутки). Увеличение доз производится с интервалами в 2 недели или более.

Учитывая риск побочных эффектов, зависящих от дозы, увеличение дозировок проводится только после клинической оценки. Необходимо использовать минимальную эффективную дозу.

Лечение пациентов занимает длительное время, обычно несколько месяцев или более. Проводимая терапия должна регулярно подвергаться анализу в каждом конкретном случае.

У пожилых пациентов нет необходимости в корректировке дозы, за исключением почечной недостаточности, однако, при применении следует соблюдать осторожность и тщательно контролировать пациентов в случае необходимости увеличения дозы.

При умеренной печеночной недостаточности дозу следует снизить на 50%.

При легкой почечной недостаточности (скорость клубочковой фильтрации (СКФ) более 30 мл/мин) изменение дозировки не требуется. При почечной недостаточности средней степени тяжести (СКФ - 10-30 мл/мин) дозу следует снизить на 50%.

Отмена препарата
Следует избегать резкого прекращения приема препарата. Дозу нужно уменьшать постепенно в течение 1-2 недель. Если после снижения дозы или полного прекращения приема лекарства у пациента наблюдаются непереносимые симптомы, следует рассмотреть возможность возобновления приема ранее предписанной дозы препарата. Врач также может продолжить снижать дозу медленнее.
Таблеткаларды тамақтану кезінде күнде бір уақытта қабылдайды, таблеткаларды сумен тұтастай жұту қажет, бөлуге, жаншуға, шайнауға және ерітуге болмайды. Дозасын арттыруды 2 апта немесе одан да көп аралықпен, кей жағдайларда (ауырырақ депрессиялық жағдай) дозасын арттыруды жиірек, бірақ кемінде 4 күн аралықпен жүргізуге болады. Дозасына тәуелді жағымсыз әсерлерінің қаупін ескере отырып, дозасын арттыру тек клиникалық баға беруден кейін ғана жүргізіледі. Қажетті емдік әсеріне жеткеннен кейін тәуліктік дозасы біртіндеп ең төменгі тиімді деңгейге дейін төмендетілуі мүмкін. Дереу босап шығатын венлафаксин таблеткаларын қабылдап жүрген емделушілер, босап шығуы ұзартылған таблеткаларды қабылдауға көше алады; сонымен қатар тәуліктік дозасы мүмкіндігінше сақталуы тиіс. Мысалы, тәулігіне 37.5 мг дереу босап шығатын екі таблетканы қабылдау режимінен венлафаксиннің босап шығуы ұзартылған 75 мг таблеткаларын күніне бір рет қабылдауға көшуге болады. Дозасына жекелей модификация жасау қажет болуы мүмкін.

Ауыр дәрежелі депрессия көріністері

Ұсынылатын тәуліктік дозасы – күніне бір рет 75 мг. Қажет болса тәуліктік дозасын ең жоғарғы 375 мг дейін арттыруға болады. Депрессия рецидивтерінің алдын алу үшін әдетте, депрессияның ағымдағы көріністері кезінде тиімді болған дозалары пайдаланылады. Емделушілерді емдеу ұзақ уақытқа, әдетте бірнеше айға немесе одан да ұзаққа созылады.

Жүргізілген ем әр нақты жағдайда жүйелі түрде талдануы тиіс. Ауыр дәрежелі депрессия көріністерінің алдын алу үшін ұзағырақ емдеу қажет болуы мүмкін. Бұзылыстардың алдын алу үшін ұсынылатын дозасы белсенді депрессиялық жағдайда қолданылатын дозасына ұқсас.

Антидепрессанттарды қабылдауды ремиссия басталғаннан кейін кемінде алты ай бойы жалғастыруға болады.

Әлеуметтік үрейлі бұзылыс

Ұзақ әсер ететін Вениз XR ұсынылатын бастапқы дозасы тәулігіне бір рет 75 мг құрайды. Жоғарырақ дозалары қосымша пайда әкелетінін көрсететін мәліметтер жоқ.

Алайда, тәулігіне 75 мг дозасының әсері болмаған жекелеген емделушілер үшін, дозасын арттыру мүмкіндігін қарастыруға болады (ең жоғарғысы тәулігіне 225 мг). Дозасын арттыру 2 апта немесе одан көп аралықпен жүргізіледі.

Дозасына тәуелді жағымсыз әсерлерінің қаупін ескере отырып, дозасын арттыру тек мұқият клиникалық бағалаудан кейін ғана жүргізіледі. Ең төменгі тиімді дозасын пайдалану қажет.

Емделушілерді емдеу ұзақ уақытқа, әдетте бірнеше айға немесе одан да ұзаққа созылады. Жүргізілген емге әр нақты жағдайда жүйелі түрде талдау жүргізілуі тиіс.

Егде жастағы емделушілерде бүйрек жеткіліксіздігі болмаса, дозасын түзету қажет емес, алайда қолданған кезде сақ болу керек және дозасын арттыру қажет болған жағдайда емделушілерді мұқият бақылауға алу керек.

Бауырдың орташа жеткіліксіздігінде дозасын 50%-ға төмендету керек.

Бүйректің жеңіл жеткіліксіздігінде (шумақтық сүзіліс жылдамдығы (ШСЖ) 30 мл/мин артық) дозасын өзгерту қажет емес. Ауырлық дәрежесі орташа бүйрек жеткіліксіздігі кезінде (ШСЖ - 10-30 мл/мин) дозасын 50%-ға төмендету керек.

Препаратты тоқтату
Препаратты қабылдауды күрт тоқтатпау керек. Дозасын біртіндеп 1-2 апта ішінде азайту қажет. Егер дозасын төмендеткеннен немесе дәріні қабылдауды толығымен тоқтатқаннан кейін емделушіде жағымсыз симптомдар байқалады, препараттың жазып берілген дозасын қабылдауды қайта жаңғырту мүмкіндігін қарастыру керек. Сондай-ақ дәрігер дозасын баяуырақ төмендете беруі мүмкін.

Взаимодействие с лекарствами

Ингибиторы моноаминоксидазы (ИМАО)
  • Неселективные ИМАО необратимого действия
Венлафаксин нельзя использовать совместно с неселективными ИМАО необратимого действия. Лечение венлафаксином можно начинать только после 14 дней после завершения приема неселективных ИМАО необратимого действия. Прием ИМАО необратимого действия можно начинать после 7 дней после прекращения использования венлафаксина.
  • Селектинвый ингибитор MAO-A обратимого действия (моклобемид)
Учитывая риск развития серотонинового синдрома, не рекомендуется одновременно принимать венлафаксин и селективные ингибиторы МАО обратимого действия, включая моклобемид. После лечения ингибиторами МАО обратимого действия к приему венлафаксина можно приступать через более коротки период, нежели 14 дней. Рекомендуется завершить лечение венлафаксином по меньшей мере за 7 дней перед началом приема ИМАО обратимого действия.
  • Неселективный ИМАО обратимого действия (линезолид)
Антибиотик линезолид, слабый неселективный ИМАО обратимого действия, нельзя принимать параллельно с венлафаксином (см. раздел 4.4).

У пациентов, недавно прекративших использование ИМАО и приступивших к лечению венлафаксином, а также у людей, прекративших прием венлафаксина и начавших использование ИМАО, наблюдались тяжелые нежелательные реакции, включая тремор, миоклонию, повышенное потоотделение, тошноту, рвоту, гиперемию, головокружение с признаками злокачественного нейролептического синдрома, судорог, а также смертельные случаи.

Серотониновый синдром

Как и в случае с другими серотонинергическими препаратами, возможно развитие серотонинового синдрома, с возможной угрозой для жизни, особенно, при одновременном применении с другими лекарствами, влияющими на серотонинергическую систему нейромедиаторов (включая триптаны, СИОЗС, ИОЗНС, литий, сибутрамин, трамадол, зверобой [Hypericum perforatum]), препаратами, замедляющими метаболизм серотонина (включая ИМАО), а также с прекурсорами серотонина (добавки с триптофаном). Если совместный прием венлафаксина с ИОЗС, ИОЗНС или агонистом серотониновых рецепторов (триптан) обусловлен клинической необходимостью, рекомендуется проводить тщательное наблюдение за пациентом, особенно в период начала терапии и в случае увеличения доз. Совместное применение венлафаксина и серотониновых прекурсоров (включая добавки с триптофаном) не рекомендовано.
  • Риск совместного применения венлафаксина и препаратов для лечения нарушений ЦНС достаточно не изучен, следует при совместном использовании венлафаксина и препаратов для ЦНС соблюдать особую осторожность.
Влияние на венлафаксин других лекарственных средств
  • Кетоконазол (ингибитор CYP3A4)
В ходе фармакокинетического исследования кетоконазола с участием быстрых (БМ) и медленных метаболизаторов (ММ) CYP2D6 было выявлено повышенное значение AUC венлафаксина (70% и 21% для БМ и ММ, соответственно) и O-дезметилвенлафаксина (33% и 23% для БМ и ММ, соответственно) после приема кетоконазола. Параллельное использование ингибиторов CYP3A4 (атазанавир, кларитромицин, индинавир, итраконазол, вориконазол, позаконазол, кетоконазол, нелфинавир, ритонавир, саквинавир, телитромицин) и венлафаксина может увеличивать содержание венлафаксина и O-дезметилвенлафаксина. Таким образом, необходимо с особой осторожностью подходить к лечению пациентов, одновременно принимающих ингибиторы CYP3A4 и венлафаксин.
  • Литий
Одновременное применение венлафаксина и лития может вызывать серотониновый синдром (см. Серотониновый синдром).
  • Имипрамин
Венлафаксин не оказывает влияние на фармакокинетику имипрамина и 2-OH-имипрамина. Ежедневное применение венлафаксина (доза 75-150 мг) приводило к дозозависимому повышению AUC 2-OH-дезипрамина в 2.5-4.5 раза. Имипрамин не влияет на фармакокинетику венлафаксина и О-дезметилвенлафаксина. Необходимо с осторожностью подходить к совместному применению венлафаксина и имипрамина.
  • Галоперидол
Фармакокинетическое исследование галоперидола продемонстрировало 42% снижение общего клиренса при пероральном приеме препарата, 70% рост AUC, 88% рост Cmax, при отсутствии изменения периода полувыведения галоперидола. Эти данные необходимо учитывать при одновременном использовании галоперидола и венлафаксина. Клиническая значимость данного взаимодействия неизвестна.
  • Рисперидон
Венлафаксин увеличивал AUC рисперидона на 50%, но не оказывал значительного влияния на фармакокинетический профиль всей активной функциональной группы (рисперидон плюс 9-гидроксирисперидон). Клиническая значимость данного взаимодействия неизвестна.
  • Метопролол
Совместное применение венлафаксина и метопролола здоровыми добровольцами во время исследования фармакокинетического взаимодействия препаратов приводило к увеличению концентраций метопролола в плазме приблизительно на 30-40%, концентрации активного метаболита, α-гидроксиметопролола не менялись. Клиническое значение этого наблюдения для пациентов с гипертензией неизвестно. Метопролол не изменял фармакокинетический профиль венлафаксина и его активного метаболита О-дезметилвенлафаксина. Необходимо с осторожностью подходить к совместному применению венлафаксина и метопролола.
  • Индинавир
Фармакокинетическое исследование индинавира показало 28% снижение AUC и 36% снижение Cmax индинавира. Индинавир не изменял фармакокинетический профиль венлафаксина и его активного метаболита О-дезметилвенлафаксина. Клиническая значимость данного взаимодействия неизвестна.

Во время терапии Вениз-XR не рекомендуется употребление алкогольных напитков.
Моноаминоксидаза тежегіштері (МАОТ)
  • Селективті емес, әсері қайтымсыз МАОТ
Венлафаксинді селективті емес, әсері қайтымсыз МАОТ бірге пайдалануға болмайды. Венлафаксинмен емдеуді тек селективті емес, әсері қайтымсыз МАОТ қабылдау аяқталғаннан кейін 14 күннен кейін бастауға болады Әсері қайтымсыз МАОТ қабылдауды венлафаксинді пайдалану тоқтатылғаннан кейін 7 күннен соң бастауға болады.
  • Әсері қайтымды MAO-A селективті тежегіші (моклобемид)
Серотониндік синдромнің даму қаупін ескере отырып, венлафаксин мен моклобемидті қоса әсері ақйтымды селективті МАО тежегіштерін бір мезгілде қабылдау ұсынылмайды. Әсері қайтымды МАО тежегіштерімен емдеуден кейін венлафаксинді қабылдауға 14 күннен азғантай уақыттан соң кірісуге болады. Венлафаксинмен емдеуді әсері қайтымды МАОТ қабылдаудың алдында ең кемі 7 күн бұрын аяқтау ұсынылады.
  • Әсері қайтымды МАО селективті емес тежегіші (линезолид)
Линезолид антибиотигі, әсері қайтымды әлсіз селективті емес МАОТ, венлафаксинмен қатар қабылдауға болмайды (4.4 бөлімін қараңыз).

Жуырда МАОТ пайдалануды тоқтатқан және венлафаксинмен емделуге кіріскен емделушілерде, сондай-ақ, венлафаксинді қабылдауды тоқтатқан және МАОТ пайдалануды бастаған адамдарда, треморды, миоклонияны, қатты терлеуді, жүрек айнуын, құсуды, гиперемияны, қатерлі нейролептикалық синдром, құрысулар белгілерімен жүретін бас айналуын, сондай-ақ өлім жағдайларын қоса, ауыр жағымсыз реакциялар байқалған.

Серотониндік синдром

Басқа серотонинергиялық препараттармен жағдайдағы сияқты, әсіресе, басқа дәрілермен, нейромедиаторлардың серотонинергиялық жүйесіне әсер ететін (триптандар, СКҚСТ, СКҚСЕТ, литий, сибутрамин, трамадол, шайқурай [Hypericum perforatum]), серотонин метаболизмін баяулататын препараттармен (МАОТ қоса), сондай-ақ серотонин прекурсорларымен (триптофаны бар қоспалар) бір мезгілде қолданғанда, өмір үшін қауіпті болуы мүмкін серотониндік синдром дамуы мүмкін. Егер венлафаксинді ИОЗС, ИОЗНС немесе серотониндік рецепторлар агонисімен (триптан) бірге қабылдау клиникалық қажеттілікке негізделсе, емделушіні, әсіресе емдеу басталған кезде және дозаларын арттырған жағдайда мұқият қадағалау ұсынылады. Венлафаксин мен серотониндік прекурсорларды (триптофаны бар қоспаларды қоса) бірге қолдану ұсынылмайды.
  • Венлафаксин мен ОЖЖ бұзылуларын емдеуге арналған препараттардың бірге қолданылуының қаупі жеткілікті зерттелмеген, венлафаксин мен ОЖЖ-ға арналған препараттарды бірге пайдаланғанда ерекше сақ болу керек.
Венлафаксинге басқа дәрілік заттардың әсері
  • Кетоконазол (CYP3A4 тежегіші)
CYP2D6 жылдам (ЖМ) және баяу метаболизаторларын (БМ) қатыстырумен жүргізілген кетоконазолды фармакокинетикалық зерттеу барысында кетоконазолды қабылдағаннан кейін венлафаксин (ЖМ және БМ үшін сәйкесінше 70% және 21% ) мен O-дезметилвенлафаксиннің (ЖМ және БМ үшін сәйкесінше 33% және 23%) AUC мәнінің жоғарылағаны анықталған. CYP3A4 тежегіштерін (атазанавир, кларитромицин, индинавир, итраконазол, вориконазол, позаконазол, кетоконазол, нелфинавир, ритонавир, саквинавир, телитромицин) және венлафаксинді қатар пайдалану венлафаксин мен O-дезметилвенлафаксин мөлшерін арттыруы мүмкін. Осылайша, CYP3A4 тежегіштері мен венлафаксинді бір мезгілде қабылдап жүрген емделушілерді емдеуді аса сақтықпен жүргізу қажет.
  • Литий
Венлафаксин мен литийді бір мезгілде қолдану серотониндік синдром туғызуы мүмкін (Серотониндік синдромды қараңыз).
  • Имипрамин
Венлафаксин имипрамин мен 2-OH-имипраминнің фармакокинетикасына әсер етпейді. Венлафаксинді (75-150 мг дозада) күн сайын қолдану 2-OH-дезипрамин AUC дозаға тәуелді 2.5-4.5 есе артуына алып келген. Имипрамин венлафаксин мен О-дезметилвенлафаксиннің фармакокинетикасына әсер етпейді. Венлафаксин мен имипраминді бірге қолдануды сақтықпен жүргізу қажет.
  • Галоперидол
Галоперидолды фармакокинетикалық зерттеу, галоперидолдың жартылай шығарылу кезеңінде өзгеріс болмаған кезде препаратты ішу арқылы қабылдағанда жалпы клиренсінің 42%-ға төмендегенін, AUC 70%-ға артқанын, Cmax 88%-ға жоғарылағанын көрсетті. Бұл мәліметтерді галоперидол мен венлафаксинді бір мезгілде пайдаланғанда ескеру қажет. Бұл өзара әрекеттесудің клиникалық маңыздылығы белгісіз.
  • Рисперидон
Венлафаксин рисперидон AUC 50%-ға арттырған, бірақ барлық белсенді функционалдық топтың (рисперидон плюс 9-гидроксирисперидон) фармакокинетикалық профиліне елеулі әсер етпеген. Бұл өзара әрекеттесудің клиникалық маңыздылығы белгісіз.
  • Метопролол
Препараттардың өзара әрекеттесуіне жүргізілген фармакокинетикалық өзара әрекеттесуін зерттеу кезінде дені сау еріктілердің венлафаксин мен метопрололды бірге қолдануы плазмадағы метопролол концентрациясының шамамен 30-40%-ға артуына алып келген, белсенді метаболиті, α-гидроксиметопролол концентрациялары өзгермеген. Бұл қадағалаудың гипертензиясы бар емделушілер үшін киникалық маңызы белгісіз. Метопролол венлафаксин мен оның белсенді метаболиті О-дезметилвенлафаксиннің фармакокинетикалық профилін өзгертпеген. Венлафаксин мен метопрололды бірге қолдануды сақтықпен жүргізу қажет.
  • Индинавир
Индинавирді фармакокинетикалық зерттеу индинавирдің AUC 28%-ға төмендегенін және Cmax 36%-ға төмендегенін көрсетті. Индинавир венлафаксин мен оның белсенді метаболиті О-дезметилвенлафаксиннің фармакокинетикалық профилін өзгерткен жоқ. Бұл өзара әрекеттесудің клиникалық маңызы белгісіз.

Вениз-XR-мен емдеу кезінде алкогольді ішімдіктерді қолдану ұсынылмайды.

Передозировка венизом в таблетках

Симптомы: изменения на электрокардиограмме (удлинение интервала QT, блокада ножки пучка Гиса, расширение комплекса QRS), синусовая или желудочковая тахикардия, брадикардия, гипотензия, судорожные состояния, изменение сознания (снижение уровня бодрствования). В некоторых случаях сообщалось о смертельном исходе после передозировки, когда высокие дозы Вениз XR были приняты одновременно с алкоголем и/или другими психотропными препаратами.

Лечение - специфический антидот неизвестен. Рекомендуется непрерывный контроль жизненно важных функций (дыхания и кровообращения), а также симптоматическая терапия. Для снижения всасывания лекарственного препарата применяют активированный уголь. Промывание желудка можно проводить вскоре после приема таблеток. Вызывать рвоту не рекомендуется в связи с опасностью аспирации. Вениз XR не выводятся при диализе.
Симптомдары: электрокардиограммадағы өзгерістер (QT аралығының ұзаруы, Гис шоғыры тармағының блокадасы, QRS кешенінің кеңеюі), синустық немесе қарыншалық тахикардия, брадикардия, гипотензия, құрысу жағдайлары, сана өзгерістері (сергектік деңгейінің төмендеуі). Кей жағдайларда артық дозаланғаннан кейінгі, Вениз XR жоғары дозалары алкогольмен және/немесе басқа психотроптық препараттармен бір мезгілде қабылданғаннан кейін өліммен аяқталған жағдайлар туралы хабарланған.

Емі – арнайы у қайтарғысы белгісіз. Өмірлік маңызы бар функцияларды (тыныс алу және қанайналым) үздіксіз бақылау, сондай-ақ симптоматикалық ем ұсынылады. Дәрілік препараттың сіңуін төмендету үшін белсендірілген көмір қолданылады. Асқазанды шаюды таблеткаларды қабылдағаннан кейін көп ұзамай жүргізуге болады. Аспирация қаупіне байланысты құстыру ұсынылмайды. Вениз XR диализ кезінде шығарылмайды.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Венлафаксин хорошо всасывается из желудочно-кишечного тракта и подвергается интенсивному метаболизму при первом прохождении через печень, интенсивно метаболизируется в активный метаболит О-дезметилвенлафаксин (ОДВ). Среднее время полувыведения из плазмы (± стандартное отклонение) составляет для венлафаксина и ОДВ 5±2 часов и 11±2 часов, соответственно. Равновесные концентрации венлафаксина и ОДВ достигаются в течение 3 дней при многоразовом пероральном применении. Венлафаксин и ОДВ показывают линейную кинетику в диапазоне доз от 75 до 450 мг/сутки.

Абсорбция
Абсорбция разовых доз венлафаксина с немедленным высвобождением составляет минимум 92%. Абсолютная биодоступность варьирует от 40% до 45% под действием пресистемного метаболизма. После приема венлафаксина с немедленным высвобождением максимальные концентрации в плазме для венлафаксина и ОДВ достигаются через 2 и 3 часа, соответственно. После приема венлафаксина с пролонгированным действием, максимальные уровни венлафаксина и ОДВ в плазме достигаются через 5.5 и 9 часов, соответственно. При использовании одинаковых суточных доз венлафаксина с немедленным и пролонгированным действием, последний вызывает более медленное всасывание, хотя степень абсорбции аналогична таковой у лекарственной формы с немедленным высвобождением. Прием пищи не влияет на биодоступность венлафаксина и ОДВ.

Распределение
Венлафаксин и ОДВ в незначительной степени связываются с белками плазмы крови при использовании терапевтических концентраций (27% и 30%, соответственно). Объем распределения венлафаксина в равновесном состоянии составляет 4.4±1.6 л/кг после внутривенного вливания.

Метаболизм
Венлафаксин в значительной мере биотрансформируется в печени. Исследования in vitro и in vivo показывают, что венлафаксин трансформируется в свой основной метаболит, ОДВ, под действием, и в менее активный метаболит, N-дезметилвенлафаксин, под действием CYP3A4. Согласно этим исследованиям, венлафаксин является слабым ингибитором CYP2D6, и совсем не ингибирует CYP1A2, CYP2C9 и CYP3A4.

Выведение
Венлафаксин и его метаболиты выводятся преимущественно через почки. Приблизительно 87% дозы венлафаксина обнаруживается в моче в течение 48 часов, в том числе в неизменном виде (5%), неконъюгированный ОДВ (29%), конъюгированный ОДВ (26%), другие малоактивные метаболиты (27%). Средний плазменный клиренс (± относительное отклонение) венлафаксина и ОДВ составляет 1.3±0.6 л/ч/кг и 0.4±0.2 л/ч/кг, соответственно.

Пациенты с печеночной недостаточностью
Пациенты с индексом А по Чайлд-Пью (слабая степень печеночной недостаточности) и индексом В по Чайлд-Пью (средняя степень печеночной недостаточности) имеют более длительное время полувыведения венлафаксина и ОДВ по сравнению со здоровыми людьми. Пероральный клиренс венлафаксина и ОДВ снижен. Отмечается большая межиндивидуальная вариабельность. Данные для пациентов с тяжелой степенью печеночной недостаточности ограничены.

Пациенты с почечной недостаточностью
У пациентов, находящихся на диализе, период полувыведения венлафаксина приблизительно на 180% больше, а клиренс на 57% меньше, чем у здоровых людей, в то время как период полувыведения ОДВ больше на 142%, а выведение ниже на 56%. Для пациентов с тяжелой почечной недостаточностью и требующих проведение гемодиализа, необходимо провести корректировку доз (см. раздел 4.2).
Венлафаксин асқазан-ішек жолынан жақсы сіңеді және бауыр арқылы бірінші өткенде қарқынды метаболизмге ұшырайды, белсенді метаболиті О-дезметилвенлафаксинге (ОДВ) қарқынды метаболизденеді. Плазмадан жартылай шығарылуының орташа кезеңі (± стандартты ауытқу) венлафаксин мен ОДВ үшін сәйкесінше 5±2 сағатты және 11±2 сағатты құрайды. Венлафаксин мен ОДВ тепе-теңдік концентрацияларына бірнеше рет пероральді қолданғанда 3 күн ішінде жетеді. Венлафаксин және ОДВ тәулігіне 75-тен 450 мг дейінгі дозалар ауқымында дозаға тәуелді кинетика көрсетеді.

Сіңірілуі
Дереу босап шығатын венлафаксиннің бір реттік дозаларының сіңірілуі кемінде 92% құрайды. Абсолюттік биожетімділігі жүйеалдылық метаболизмінің әсерінен 40%-дан 45%-ға дейін ауытқып тұрады. Дереу босап шығатын венлафаксинді қабылдағаннан кейін плазмадағы ең жоғарғы концентрацияларына венлафаксин мен ОДВ үшін сәйкесінше 2 және 3 сағаттан соң жетеді. Ұзақ әсер ететін венлафаксинді қолданғаннан кейін, венлафаксин мен ОДВ плазмадағы ең жоғарғы деңгейлеріне сәйкесінше 5.5 және 9 сағаттан соң жетеді. Дереу босап шығатын және ұзақ әсер ететін венлафаксиннің бірдей тәуліктік дозаларын пайдаланғанда, соңғысы баяуырақ сіңуін туғызады, әйтсе де сіңірілу дәрежесі дереу босап шығатын дәрілік түріндегі осындайға ұқсас. Ас ішу венлафаксин мен ОДВ биожетімділігіне әсер етпейді.

Таралуы
Венлафаксин мен ОДВ болар-болмас дәрежеде емдік концентрацияларын пайдаланғанда (сәйкесінше 27% және 30%) қан плазмасы ақуыздарымен байланысады. Венлафаксиннің тепе-теңдік жағдайындағы таралу көлемі көктамыр ішіне енгізгеннен кейін 4.4±1.6 л/кг құрайды.

Метаболизм
Венлафаксин елеулі дәрежеде бауырда биоөзгеріске түседі. In vitro және in vivo зерттеулер, венлафаксиннің өзінің негізгі метаболиті ОДВ-ге және белсенділігі аз метаболиті, N-дезметилвенлафаксинге CYP3A4 әсерінен өзгереді. Осы зерттеулерге сәйкес, венлафаксин CYP2D6 әлсіз тежегіші болып табылады, және CYP1A2, CYP2C9 және CYP3A4 мүлдем тежемейді.

Шығарылуы
Венлафаксин мен оның метаболиттері көбінесе бүйрек арқылы шығарылады. Венлафаксин дозасының 87%-ға жуығы 48 сағат ішінде несепте, соның ішінде өзгеріссіз күйде (5%), конъюгацияланбаған ОДВ (29%), конъюгацияланған ОДВ (26%), басқа белсенділігі аз метаболиттері (27%) анықталады. Венлафаксин мен ОДВ орташа плазмалық клиренсі (± салыстырмалы ауытқу) сәйкесінше 1.3±0.6 л/сағ/кг және 0.4±0.2 л/сағ/кг құрайды.

Бүйрек жеткіліксіздігі бар емделушілер
Чайлд-Пью бойынша А индексі бар (бауыр жеткіліксіздігінің әлсіз дәрежесі) және Чайлд-Пью бойынша В индексі бар (бауыр жеткіліксіздігінің орташа дәрежесі) емделушілерде венлафаксин мен ОДВ жартылай шығарылуының уақыты дені сау адамдарға қарағанда ұзағырақ болады. Венлафаксин мен ОДВ пероральді клиренсі төмен. Үлкен түраралық ауытқымалылық білінеді. Бауыр жеткіліксіздігінің ауыр дәрежесі бар емделушілер үшін мәліметтер шектеулі.

Бүйрек жеткіліксіздігі бар емделушілер
Диализдегі емделушілерде, венлафаксиннің жартылай шығарылу кезеңі дені сау адамдарға қарағанда шамамен 180%-ға жоғары, ал клиренсі 57%-ға аз, бұл кезде ОДВ жартылай шығарылу кезеңі 142%-ға жоғары, ал шығарылуы 56%-ға төмен. Бүйректің ауыр жеткіліксіздігі бар және гемодиализ жүргізуді қажет ететін емделушілер үшін, дозаларына түзету жүргізу қажет (4.2 бөлімін қараңыз).

Фармакодинамика

Вениз XR - антидепрессант с новой химической структурой, его нельзя отнести ни к одному известному классу антидепрессантов (трициклические, тетрациклические или другие). Он является рацематом двух активных энантиомеров. Антидепрессивный эффект Вениз XR связан с усилением нейротрансмиттерной (усиливает передачу нервных импульсов) активности в центральной нервной системе. Венлафаксин и его основной метаболит О-дезметилвенлафаксин ОДВ являются мощными ингибиторами обратного захвата серотонина и норадреналина и слабо подавляют обратный захват допамина нейронами. Венлафаксин и ОДВ снижают бета-адренергические реакции. Венлафаксин и ОДВ одинаково эффективно влияют на обратный захват нейротрансмиттеров. Вениз XR не обладает сродством к мускариновым, холинергическим, гистаминовым (Н1) и 1-адренергическим рецепторам. Вениз XR не подавляет активность моноаминоксидазы (МАО). Вениз XR не обладает сродством к опиоидным, бензодиазепиновым, фенциклидиновым или N-метил-d-аспартатным (NMDA) рецепторам; также не влияет на высвобождение норадреналина из тканей головного мозга.
Вениз XR - химиялық құрылымы жаңа антидепрессант, оны антидепрессанттардың белгілі кластарының ешқайсысына (үшциклдық, тетрациклдық немесе басқа) жатқызуға болмайды. Ол екі белсенді энантиомерлердің рацематы болып табылады. Вениз XR депрессияға қарсы әсері орталық жүйке жүйесіндегі нейротрансмиттерлік (жүйке импульстерінің берілісін күшейтеді) белсенділігінің күшеюімен байланысты. Венлафаксин мен оның негізгі метаболиті О-дезметилвенлафаксин ОДВ серотонинді кері қармайтын және норадреналиннің күшті тежегіштері болып табылады және допаминнің нейрондармен қармалуын әлсіз бәсеңдетеді. Венлафаксин мен ОДВ бета-адренергиялық реакцияларды төмендетеді. Венлафаксин мен ОДВ нейротрансмиттерлердің кері қармалуына бірдей тиімді әсер береді. Вениз XR мускариндік, холинергиялық, гистаминдік (Н1) және 1-адренергиялық рецепторларға тектестігі жоқ. Вениз XR моноаминоксидаза (МАО) белсенділігін бәсеңдетпейді. Вениз XR апиынды, бензодиазепиндік, фенциклидиндік немесе N-метил-d-аспартаттық (NMDA) рецепторларға тектестігі жоқ; сондай-ақ норадреналиннің ми тіндерінен босап шығуына әсер етпейді.

Упаковка и форма выпуска

Таблетки покрытые оболочкой с пролонгированным высвобождением 37.5 мг, 75 мг и 150 мг. По 10 таблеток в контурную ячейковую упаковку из фольги алюминиевой и поливинилхлорида. По 3 контурные ячейковые упаковки вместе с инструкцией по медицинскому приме¬нению на государственном и русском языках вкладывают в пачку из картона.
Қабықпен қапталған, босап шығуы ұзартылған 37,5 мг, 75 мг және 150 мг таблеткалар. 10 таблеткадан алюминий фольгадан және поливинилхлоридтен жасалған пішінді ұяшықты қаптамада. 3 пішінді ұяшықты қаптамадан медицинада қолданылуы жөніндегі мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсұқаулықпен бірге кар¬тоннан жасалған пәшкеге салады.